سلام آقای خاتمی
من یک دانشجو هستم. همان قشری که همیشه مورد حمایت شما بوده است و امروز صراحتا به او ظلم می شود.
من یک دانشجو هستم. دانشجویی که قرار است فردای این مملکت را بسازد. دانشجویی که به واقع سرمایه این ملت است.
اما ما در این مدت چه دیدم؟آری به راستی هیچ بجز توهین و تحقیر ندیدیم. آقای رئیس جمهور به دانشگاه ما می آمد ولی انقدر برای ما ارزش قائل نمی شد که با ما حرف بزند تاجواب صدها چرای مارا بدهد که البته در حال حاضر دیگر چرایی برای ما وجود ندارد.
یک انجمن اسلامی داشتیم که با حقارت تمام انتخاباتش را برگذار کرد و به ما نشان داد دانشگاه هم واقعا نمونه کوچکی از یک جامعه است اگر در جامعه استبداد حکمران شود در دانشگاه هم حکمران می شود.
آقای خاتمی تنها امید ما انتخابات مجلس بود. باچه ذوقی دوستانی را که کاملا ناامید شده بودند تشویق می کردیم تا به یاران خاتمی رای بدهند ولی نتیجه آن هم بی نتیجه بود.
دوستان بسیجی و اصول گرا به ما می خندند و دوستان رادیکال هم به ما تشر می روند که دیدی هیچ فایده ای نداشت.
آقای خاتمی تمام این حرف ها را زدم که بگویم با وجود مشکلات زیاد،با وجود اینکه در خیابان در ملاعام مردم را می زنند ، با وجود دین ستیزی، با وجود تعصبات نابخردانه هنوز طرفدار سرسخت شما هستم و هنوز فریاد می زنم زنده باد آزادی.
ما تا همیشه متنظر شما می میانیم ای استاد صلح طلب و صبور



